ΜΟΧΑΜΕΝΤ ΑΛΙ

«Ο ΘΡΥΛΟΣ»

25 Φεβρουαρίου 1964. Μαϊάμι Μπιτς , Φλόριντα...
Το καμπανάκι κτυπάει  ανοίγοντας μια ακόμα σελίδα στην ιστορία της επαγγελματικής
πυγμαχίας.
Ο αγώνας για τον τίτλο βαρέων βαρών ανάμεσα στην «μεγάλη αρκούδα» όπως ήταν το παρατσούκλι του κατόχου του τίτλου από το 1962 Τζόνι Λίστον και του φιλόδοξου (Ολυμπιονίκη στη Ρώμη το 1960 στα 18 του) και αήττητου στην επαγγελματική του καριέρα(19-0) Κάσιους Κλέι ξεκινάει.....

Λίγες μέρες πριν...

«Στο μόνο που ο Κλέι μπορεί να νικήσει τον Λίστον είναι το διάβασμα του λεξικού»
Τζιμ Μάρεϊ , Λος Άντζελες Τάιμς

«Θα διαρκέσει σχεδόν... έναν γύρο»
Λέστερ Μπρόμπεργκ , Νιού Γιόρκ Γουόρλντ Τέλεγκραμ

«Ο αγώνας θα λήξει στα αποδυτήρια.Ο Άλι θα λιποθυμίσει πριν βγει στο ρινγκ»
Χαλ Μαρτς , ηθοποιός , στην τηλεοπτική εκπομπή «I’ ve got a secret»

25 Φεβρουαρίου 1964. Μαϊάμι Μπιτς , Φλόριντα...

..Το καμπανάκι χτυπάει για έβδομη φορά και στο ρινγκ μπαίνει μόνο ένα πυγμάχος.
Ο άλλος κάθεται στην γωνία του με τους προπονητές του.
Ο διαιτητής ανακοινώνει τεχνικό νοκ-άουτ και ανακηρύσσει ΝΙΚΗΤΗ !
Νέος ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ βαρέων βαρών είναι Ο ΚΑΣΙΟΥΣ ΚΛΕΙ !!

ΤΟ ΠΙΟ ΛΑΜΠΡΟ ΑΣΤΕΡΙ...

...Από το 1960 που κέρδισε τον Πολωνό Ζίγκι Πιετρζικόφσκι , παίρνοντας το Χρυσό
Ολυμπιακό μετάλλιο , μέχρι το 1978 που κέρδισε τον Παγκόσμιο Πρωταθλητή  Λίο Σπινκς
και κατέκτησε για τρίτη φορά τον Παγκόσμιο τίτλο, το αστέρι του μεσουράνησε στο χώρο
της πυγμαχίας.
Έχοντας 31 συνεχείς νίκες πριν χάσει τον πρώτο του αγώνα από τον Τζο Φρέιζερ και ρεκόρ καριέρας 56 νίκες και 5 ήττες (οι δύο απ’ αυτές στους τελευταίους πριν αποσυρθεί αγώνες
του σε ηλικία 40 ετών) κατατάσσεται από τους ειδικούς στην κορυφή των πυγμάχων όλων των εποχών δίπλα στους Τζόε Λιούις και Σούγκαρ Ρέι Ρόμπινσον.

ΒΙΑΙΟΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΒΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ...

Λίγο μετά την νίκη του επί του Λίστον ο Κλέι ανακοίνωσε την προσχώρησή του στο
«Έθνος του Ισλάμ» και άλλαξε το όνομά του σε Μοχάμεντ Άλι.
Το 1966 , σε μια περίοδο που η χώρα του είχε εμπλακεί στον πόλεμο του Βιετνάμ, ο Άλι που ήταν σε στρατεύσιμη ηλικία , αρνήθηκε να υπηρετήσει στις ένοπλες δυνάμεις δηλώνοντας «αντιρρησίας συνείδησης».
Στις 28 Απριλίου 1967 στο Χιούστον αρνήθηκε τρεις φορές «να κάνει το βήμα μπροστά» στο άκουσμα του ονόματός του (πράγμα που θα δήλωνε την επίσημη ένταξή του στις ένοπλες δυνάμεις). Όταν μετά από την προειδοποίηση που του έγινε αρνήθηκε και τέταρτη φορά , συνελήφθη και την ίδια μέρα του αφαιρέθηκε ο τίτλος του Παγκόσμιου Πρωταθλητή.

«Δεν έχω καμιά διαφωνία με τους Βιετκόνγκ. Κανένας του δεν με αποκάλεσε ποτέ νέγρο»
«Δεν θα κάνω 10.000 μίλια για να βοηθήσω στην δολοφονία και το κάψιμο άλλων ανθρώπων. Αυτή η διαβολική αδικία πρέπει να τελειώσει»
(απο τις χαρακτηριστικότερες δηλώσεις του Άλι για τον πόλεμο του Βιετνάμ).

Στις 28 Ιουνίου 1971 το Ανώτατο Δικαστήριο των Η.Π.Α. δικαίωσε τον Άλι , ανατρέποντας
την εναντίον του καταδίκη.

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΕΝΕΡΓΟΣ...

Το 1984 έμαθε ότι πάσχει από Πάρκινσον. Παρ’ όλα αυτά δεν σταμάτησε την κοινωνική και ανθρωπιστική του δράση , μιλώντας σε διάφορες εκδηλώσεις για την ειρήνη και τα
ανθρώπινα δικαιώματα.
Το 1991 ταξίδεψε στο Ιράκ και συναντήθηκε με τον Σαντάμ  Χουσείν σε μια προσπάθεια να διαπραγματευτεί την απελευθέρωση Αμερικανών ομήρων.
Το 1996 του δόθηκε η τιμή να ανάψει την Ολυμπιακή Φλόγα στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Ατλάντα.
Από το 2005 λειτουργεί στο Λούισβιλ το «Muhammad Ali Centre» , ένα Πολιτιστικό Κέντρο
και Μουσείο με στόχο την προώθηση αξιών που ο μεγάλος αθλητής υπηρέτησε στην ζωή
του όπως η ειρήνη , τα ανθρώπινα δικαιώματα ,ο σεβασμός και η αμοιβαία εμπιστοσύνη.


ΔΙΚΑΙΑ Ο ΜΟΧΑΜΕΝΤ ΑΛΙ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΛΕΟΝ
ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΙΜΕΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ ΤΩΝ Η.Π.Α. ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ.

Η.Β.