lokomotiv

«ΜΑΥΡΗ ΜΕΡΑ»

«Μαύρη μέρα» για τον Ρώσικο αλλά και τον παγκόσμιο αθλητισμό η 8η Σεπτεμβρίου 2011.

Το αεροπλάνο τύπου Γιάκοβλεφ που θα μετέφερε την ομάδα χόκεϊ Λοκομοτίβ Γιάροσλαβ στο Μινσκ για τον εναρκτήριο αγώνα της Κοντινένταλ Λιγκ του χόκεϊ κόντρα στην τοπική ομάδα της Ντιναμό , συνετρίβη λίγο μετά την απογείωσή του κατέπεσε και τυλίχτηκε στις φλόγες.

Τραγικός απολογισμός  44 νεκροί , 37 από τους οποίους ήταν παίκτες , προπονητές και παράγοντες της Λοκομοτίβ.

Μάχη για την ζωή τους δίνουν στο νοσοκομείο ο επιθετικός της ομάδας Αλεξάντρ Γκαλίμομ και ένα μέλος του πληρώματος που ήταν οι μοναδικοί επιζώντες του δυστυχήματος.

Ανάμεσα στους νεκρούς ο Σουηδός τερματοφύλακας Στέφαν Λιβ , χρυσός Ολυμπιονίκης στο Τορίνο το 2006 και ο Καναδός προπονητής Μπραντ Μακρίμον , που είχε αγωνιστεί επι 18 χρόνια στο NHL.

                                             «ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ»

Ο πόνος για τον χαμό τόσων νέων ανθρώπων δεν ξεπερνιέται εύκολα.Σε τέτοιες θλιβερές καταστάσεις όμως κάποια πράγματα δείχνουν την πραγματική ουσία του αθλητισμού.

Ο προγραμματισμένος αγώνας για την πρώτη αγωνιστική μεταξύ της Ντιναμό Μινσκ και της

 Λοκομοτίβ Γιάροσλαβ δεν αναβλήθηκε λόγω του τραγικού συμβάντος.

Σ’ ένα κατάμεστο από φιλάθλους γήπεδο οι παίκτες της Ντιναμό γονάτισαν μπροστά στα πορτραίτα των αδικοχαμένων συναθλητών τους και στην συνέχεια ξεκίνησαν τον αγώνα και σκόραραν εναντίον της ομάδας τους , προσφέροντας την νίκη σαν φόρο τιμής στα νεκρά αδέλφια τους.

Παράλληλα για να βοηθηθεί η ομάδα του Γιάροσλαβ όλες οι ομάδες της Λίγκας πήραν απόφαση να παραχωρήσουν παίκτες τους χωρίς οικονομικά ανταλλάγματα και να δώσουν σε όλους τους παίκτες τους που ξεκίνησαν από τις Ακαδημίες της Γιάροσλαβ την δυνατότητα να επανενταχτούν στην ομάδα.

Οι άνθρωποι που φεύγουν δεν γυρίζουν πίσω.

Το θέμα είναι να δείχνουν την ανθρωπιά τους όσοι παραμένουν ζωντανοί.

Ηλίας Βάσσος